شرحی بر یک کامنت(نظر)
نظر خواننده این وبلاگ در مورد پست چرا وبلاگ نویسی را شروع کردم؟
“تنهاآن کسانی تکرار مکررات می کنند که خود را باور ندارند و به منحصر بودن خویشتن خویش ایمان ندارند،تمام آن کسانی که باور کردند، حرفهای تازه ای و دید تازه ای به جهانیان ارائه دادند.دنیا آنقدرها هم که شما فکر میکنید تکراری نیست . موفق باشید”
از اینکه نظر خود را گفتید ممنون، نوشتار زیر نیز نظر من است
شما می گویند دنیا تکراری نیست، خوب یک حرف تازه بزنید!یه چیزی که تاحالا هیچ کدام از ما نشنیده باشیم!
اصول بازی تو این دنیا ثابت و این ثبوت است که تکرار را ایجاد می کند.منظور من همین اصول اند نه فروع آن با اعداد ۰ تا ۹ می توانی بی نهایت عدد بنویسی ولی همشون در ظاهر از همین ۱۰ تا و چند قانون ساده تشکیل شده! و این تکرار مکررات است!اما در عمل، و دید خاصی که خیلی از ما نداریم اوضاع فرق می کند اونجاست که بحث طره و زلف پر پیچ و خم پیش می آید، اونجاست که شاعر می گوید
طره پریشانشن دیدم و به دل گفتم این همه پریشانی بر سر پریشانی
شیخ بهایی
بزار یه جور دیگه بگم . سوختن یک چیز، هر روز ما می بینمی که چوبی در حال سوختن است و شمعی در حال آب شدن، برای ما این تکرار مکررات است، ولی برای آن شمع یا چوب دیگر تکرار مکررات نیست، چون فقط یک بارمی سوزد.توجه کردی؟برای ناظرین و ما ،سوختن تکرار مکررات بود ولی برای عامل و شمع و چوب یک چیز تازه! من اون پست (روزنوشت ) را از دید یک ناظر نوشتم نه یک عامل،چون اصلا در قد و قواره و صلاحیت یک عامل خودم را نمی دانم!
با تشکر
Tags: حرف تازه, سوختن, ماهیت دنیا, پروانهRelated posts
این مقاله را با دیگران به اشتراک بگذارید:
دستهها: عشق بازدید ها: 0