به نام یکتا.
هیچ الهی نیست مگر خدا
دوست عزیز در مورد عشق از من پرسیدی
به نظر من ما انسانها عاشق و دوستدار یکسری از صفات هستیم نه اجسام.و این نکته ظریفی است. مثلا ما گل را به خاطر زیبایی ، بوی خوش، دوست داریم نه به خاطر گل بودنش.ما یک انسان را به خاطر صفات هایش، رفتارش دوست داریم نه به خاطر اینکه از یک مشت سلول درست شده.حتی در پایین ترین مرحله دوست داشتن یک انسان(عشق حیوانی) ما شخص را به خاطر قیافه و جسم قشنگش دوست داریم.وقتی شخص زیبایی خود را از دست داد (مثلا پیری یا مریضی) دیگر آن شخص را دوست نداریم(البته این از پست ترین مراحل عشق است).مرحله بعدی عشق ورزیدن به خاطر رفتار انسان است. اگر تو شخصی را به خاطر صفاتش دوست داشتی دیگر با پیر شدن او و از بین رفت زیبایی های ظاهری او را ترک نمی کنی، بلکه همچنان او را دوست داری. اما با مرگ شخص، عشق تو به خاک سپرده می شود و فقط در رویا های تو می ماند.چقدر خوب بود ما عاشق آن چیزی می شدیم که همیشه پیش ما می ماند.؟فکر می کنی آیا چنین چیزی هست؟
چند نکته که جالب است بدانی:
در زبان فارسی و عربی عشق از عشقه می آید و اون گیاهی است که دوره درخت می پیجد ، و از آن تغذیه می کند.هرچه عشقه بزرگ تر می شود درخت ضعیف تر میشود. و این کنایه از این مفهوم زیباست که وقتی عشق در وجود انسان شروع شد. به مرور زمان او از نظر جسمی ضعیف تر، بی خواب و خوراک تر می شود. ولی از نظر روحی قوی تر و پرصلابت تر.
در ادبیات ما عشق وصف نشدنی است، در واقع مثل واژه سوختن است!تا نسوزی نمی توانی درک کنی که سوختن یعنی چه!کسی می شنود فلانی آتشگرفت ، کسی می بیند که فلانی آتش گرفت و کسی آتش می گیرد. تنها آخرین نفر است که واقعا سوختن را درک کرده.
این حرف ها تماما برداشت من از دین و رسوم ملتم بود و صرفا گفته های دین و رسوم ملتم این نیست. در واقع دین و رسوم ملت من آنچنان عمیق است که من تنها به حد توانم می توانم آنرا درک کنم.

Tags: خدا, سوختن, عاشق, عشق, معشوق

Related posts

• از این ماجرا چه نصیب من شد؟(نقش دین در خواستگاری) (2)
• اسماء الهی (2)
• شرحی بر یک کامنت(نظر) (0)

دسته‌ها: زندگی, عشق, مطالب برگزیده بازدید ها: 10